Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου 2009

Μεταγραφές και εκλογές

Αρχές Σεπτέμβρη έλαχε να τελειώνουν οι μεταγραφές και φέτος να ξεκινά η εκλογική περίοδος... Μικρές διαφορές στο κομματικοποιημένο ποδόσφαιρο του τόπου μας όπως και στην ποδοσφαιροποιημένη πολιτική μας. Δυστυχώς το τοπίο είναι σαθρό σε αμφότερες τις σκηνές, όπου τα παγιωμένα συστήματα δεν αφήνουν περιθώρια για ανάσες στους ασφυκτιούντες υγιείς κομπάρσους, οι οποίοι όμως πάντα εμφανίζονται ως πρωταγωνιστές και ρυθμιστές.
Από την άλλη ο διασκεδαζόμενος μέσος πολίτης, θα αφήσει για λίγο - ίσως και καθόλου - τις ανησυχίες του για το αν η ομάδα του θα είναι και η πρώτη, ώστε να μην τον κοροϊδεύουν την άλλη μέρα στη δουλειά και θα ασχοληθεί με πανομοιότυπο τρόπο με το αν το κόμμα το οποίο θα υποστηρίξει θα έρθει πρώτο στις εκλογές, ώστε να αισθάνεται μια αδικαιολόγητης προέλευσης δύναμη και δυναμική στη ρύθμιση του μέλλοντος της χώρας ή στην υπεροπλία του έναντι των λοιπών υποψηφίων για το διορισμό στο δημόσιο...
Όπως και να 'χει όμως, οι σχέσεις οπαδού-ομάδος/κόμματος είναι κατά συντριπτικό ποσοστό μονόπλευρες. Διότι ο οπαδός πάντα...πληρώνει. Αναλυτικότερα, ο κάθε οπαδός λόγω του προσωπικού του κόπου στην καλή περίπτωση, ή της καλής ποιότητας του αέρα που πουλάει στην κακή, αποκομίζει κάποιο όφελος (συνήθως χρηματικό) από την καθημερινότητά του. Το όφελος αυτό το διαθέτει στην προσπάθειά του κατά κανόνα να ανεβάσει την ποιότητα της ζωής του. Και εκεί είναι που έρχεται το παγιωμένο σύστημα να του προσφέρει τις υποχρεωτικές αλλά ταυτόχρονα και πασπαλισμένες με δημοκρατική κρούστα επιλογές.
Διάλεξε ομάδα, διάλεξε κόμμα. Διάθεσε το όφελος που αποκόμμισες από την καθημερινότητά σου και ανάλογα με την επιλογή σου θα επιδράσεις και στην ποιότητα της ζωής σου, με θεμιτό ή αθέμιτο (κυρίως) τρόπο.
Η παγίδα είναι καλοστημμένη, είναι μονόδρομος αλλά με δυνατότητες...επιλογών. Όπως στην Ελλάδα θα παίρνει ο Ολυμπιακός το πρωτάθλημα πριν αυτό αρχίσει (γι' αυτό και ο Παππούς που το φρόντισε και φέτος, δεν έκανε μεταγραφές, δίνοντας τροφή στα παπαγαλάκια), έτσι και στα κόμματα το ντέρμπι είναι προαποφασισμένο. Σημασία έχει ο καθένας μας, όπως ακριβώς στον άρτο και τα θεάματα που παρακολουθεί κάθε Κυριακή στα γήπεδα, να νομίζει ότι συμμετέχει. Πρόκειται για μια περίπτωση όπου οι επιλογές είναι περιορισμένες σε μία για τον γεννημένο νικητή Έλληνα: αν θες να μη σε κοροϊδεύουν πρέπει να είσαι με το νικητή. Το σύστημα απαρτίζεται από αυταποδεικτικούς αντιπάλους, η ανικανότητα των οποίων αποδεικνύει την κυριαρχία του πρώτου. Έτσι, αν δε σου αρέσει η νοοτροπία του νικητή, μπορείς να είσαι με κάποιον από τους ηττοπαθείς και μέτριους αντιπάλους του.
Σε όλο αυτό το σύντομο παραλήρημα βασίζεται η δομή τόσο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου όσο και της πολιτικής μας σκηνής. Δυστυχώς, αν και στην περίπτωση του ποδοσφαίρου ο επαγγελματισμός υπερισχύει κάθε αθλητικής έννοιας, ισοπεδώνοντας οποιαδήποτε πέραν του χρήματος αξίας, στην πολιτική υποτίθεται ότι πρέπει να εκφράζεται το κοινό συμφέρον. Από τη μία όμως όπως προαναφέρθηκε, λίγο θα ασχοληθούμε διακόπτοντας το ποδοσφαιρικό μας βίωμα με την πολιτική, ενώ από την άλλη η αναπόφευκτη ένταξή μας στις υποχρεωτικές επιλογές του κομματισμού θα εξασφαλίσει ότι θα είμαστε με κάποιον και δεν θα είμαστε ο "κάποιος", ήτοι θα είμαστε ο κανένας. Λογοπαίγνιο μεν, με πολύ νόημα δε.
Αν στο ποδόσφαιρο τα πράγματα περιορίζονται σε χρήματα και λίγο παραμυθία και διοχεύτεση των μαζών, στην πολιτική οι πτυχές είναι πολύ σημαντικότερες και πολυποίκιλες. Και αν στη χώρα μας (για το εξωτερικό δεν γνωρίζω) το ποδόσφαιρο κατευθύνεται και προκαθορίζεται απόλυτα - με τη μικρή του σημαντικότητα στην καθημερινότητά μας έχοντας ταυτόχρονα αναχθεί σε πρωτεύουσα ενασχόληση μόνο όμως σαν οπαδισμός, πόσο μάλλον η πολιτική η οποία είναι εκ φύσεως σημαντικότερη ως αξία δεν θα αφηνόταν στην τύχη της - μειουμένης της σημαντικότητάς της σε επίπεδο γραφικότητας ώστε να μην γίνεται κατανοητή η λειτουργία του συστήματος αξιών.
Λύση από τη σαπίλα της πραγματικότητας; Να παίξουμε ΕΜΕΙΣ μπάλα στις αλάνες και στα γήπεδα (οπότε θα μπορούμε να κρίνουμε και αυτό που βλέπουμε) και να ασχοληθούμε με το άμεσο καθημερινό μας περιβάλλον, ως πολιτικοί της γειτονιάς / εργασίας / παρέας μας, χωρίς προτυποιημένες και κατευθυνόμενες εκφράσεις. Θα είμαστε έτσι και πιο σωματικά αλλά και πιο πνευματικά, κοινωνικά και πολιτικά υγιείς...

Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2009

ΕΛΛΑΣ...ΕΥΡΩΠΗ και τα λοιπά...

Παρακολουθούμε ήδη το πρώτο πιάτο των ευρωπαϊκών αναμετρήσεων των ελληνικών ομάδων. Ο Ολυμπιακός, η ομάδα που κερδίζει το πρωτάθλημα Ελλάδος πριν αυτό ξεκινήσει (ασχέτως εάν οι άλλες ομάδες προσπαθούν να τον υπερκεράσουν με μεταγραφές και ποδοσφαιρική παιδεία) τα πήγε καλά. Ο Παναθηναϊκός υπέπεσε σε λάθη λόγω αμυντικής δυσλειτουργίας και ανορεξίας στο κέντρο και βρίσκεται σε δεινή θέση. Όμως εκεί που πρέπει να σταθούμε είναι στην αποτυχία ενός εκ των "χαϋδεμένων" (ο άλλος παίζει σήμερα).
Αυτοί οι οποίοι τρέχουν όλη τη χρονιά και βάζουν "λυτούς και δεμμένους" για να καταφέρουν να βγουν στην Ευρώπη, τόσο εύκολα πούλησαν τους βαθμούς του ελληνικού ποδοσφαίρου... Τους απέκλεισαν οι άνθρωποι που πραγματικά αξίζουν το θαυμασμό μας ως αθλητές, οι ερασιτέχνες. Το πρωί δουλειά, το απόγευμα προπόνηση. Το πρωί βιντζότρατα, φούρνος, γραφείο, το βράδυ αποκλείουμε τους "επαγγελματίες" της Λάρισας. Συγχαρητήρια στη νίκη του ερασιτεχνικού αθλητισμού!!! Ας όψονται όσοι στάθηκαν επίκουροι στην περσινή τους πορεία, λόγω του προεδρικού θόκου της ΥΠΕΡΛΙΓΚΑΣ. Τώρα λένε από την εν λόγω ομάδα ότι θα επικεντρωθούν στη νέα χρονιά για να ξαναβγούν στην Ευρώπη (γιατί άραγε;).
Φέτος όμως η "λίγκα" άλλαξε πρόεδρο και θα έχει ενδιαφέρον να δούμε τι επιρροή θα έχει αυτό στη συμπεριφορά των τρίτων προς την ομάδα.

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2009

ΕΦΗΜΕΡΕΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ

Είναι η περίοδος κατά την οποία οι εφημερίδες του αθλητικού χώρου δεν έχουν να γράψουν και πολλά αθλητικά. Κατά συνέπεια η γνωστή βαρετή μεταγραφολογία, το κλασσικό "δημοσιογραφικό" ξεγύμνωμα των μικρών ομάδων από παίκτες που θέλουν οι μεγάλοι, η μισή Ευρώπη και Λατινική Αμερική να περνά από τις ομάδες που διαθέτουν φυλλάδες και τελικά να καταλήγουμε, εκτός από τις 2 ή 3 μεταγραφές που θα κάνει κάθε ομάδα και άλλες θα τις μάθουμε άλλες όχι, να κάνουμε τον απολογισμό πριν την έναρξη του πρωταθλήματος... Προσωπικά πιστεύω πως για τα ελληνικά δεδομένα η καλύτερη μεταγραφή ήταν αυτή του...πρώην ΕΠΟ στην ομάδα των χαϋδεμένων. Ο χρόνος θα δείξει...

Σάββατο, 14 Μαρτίου 2009

Οικονομική κρίση και ελληνικό ποδόσφαιρο...

Προσφάτως, συζητώντας με ένα γνωστό μου για τις επιπτώσεις της εξαγγελλόμενης κρίσης (ήτοι μείωσης των κερδών των εισοδηματιών της αγοράς, για την οικονομική μας πραγματικότητα στις "φιλελεύθερες" κοινωνίες) στο ελληνικό ποδόσφαιρο διαπιστώσαμε ότι υπάρχει μία αντιστοιχία: όπως μια μεγάλη εμπορική βιομηχανία προκειμένου να αντιμετωπίσει το φαινόμενο της πτώσης των κερδών της (προσοχή: δεν μιλάμε για περίπτωση ζημίας), κλείνει κάποια από τα μαγαζιά της, απολύοντας ορισμένους εργαζομένους της, ομοίως φέτος στην Α΄ Εθνική (Superleague για τους νεωτεριστές) μια από τις μεγάλες βιομηχανίες προχώρησε στο "κλείσιμο" ενός υποκαταστήματός της. Με λίγα λόγια... ο ΟΦΗ υποβιβάζεται. Κρίμα για τους αγνούς οπαδούς της ομάδος, η οποία εύχομαι κάποια στιγμή να απαλλαγεί από τα ιδιάζοντα καθεστώτα και να επιστρέψει ισχυρή στην πρώτη κατηγορία.
Άλλες εταιρείες βέβαια, προτιμούν το συγκαλυμμένο Franchise (συγκαλυμμένο γιατί δεν αντιγράφεται η επωνυμία τους, μιας και θα ήταν οξύμωρο στο ποδόσφαιρο να παίζουν για παράδειγμα δύο ομάδες με το ίδιο όνομα) ή στις εμπορικές ανταλλακτικές συμφωνίες με άλλους μικρομεσαίους προκειμένου να κερδίζουν, χωρίς να ρισκάρουν τα ίδια κεφάλαιά τους, γι΄αυτό και πάντα είναι πάνω και μπροστά από τους υπόλοιπους.
Α! σήμερα και το ντέρμι των χαϋδεμένων. Προτείνω over μιας και θα παιχτεί σπουδαία μπάλα...

Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2009

ΟΚ (Όλα Καλά)

Όλα βαίνουν καλώς στο ελληνικό πρωτάθλημα. Η τάξη αποκαθίσταται σιγά - σιγά, οι επιθυμητοί προελαύνουν, η ομάδα - όνειδος του Έλληνα φορολογούμενου (ο ΠΑΟΚ δηλαδή), δεν χάνει ούτε από τον Άρχοντα των Δακτυλιδιών (τον Ολυμπιακό δηλαδή), μάλιστα με την τρομοκρατία που επικράτησε στο γήπεδο (μέχρι και απαρατήρητα... χαστούκια μπροστά στον επόπτη) καταδεικνύει το μέγεθος της αξιοκρατίας και με κάνει να αισθάνομαι ανατριχίλα και σιχαμάρα που έφτασα να σκέφτομαι "κρίμα για τους παίκτες του Ολυμπιακού". Λοιπόν, αγαπητοί φίλοι, όσο και αν ο μικρός πρίγκιπας προσπαθεί να αναστήσει την πολύπαθη ομάδα του, όσο και αν η λαϊκή οργή έφτασε σε έκτροπα στη Νέα Σμύρνη κατά του αμοιβόμενου από το ελληνικό δημόσιο δημόσιου, "μεθυσμένου τελάλη" του ΠΑΟΚ, όσο και αν ελπίζουμε πως κάτι θα αλλάξει και με μια απρόοπτη έκπληξη όλα θα πάνε καλά, θα δανειστώ πάλι μια φράση από τον Τόλκιν: "η ελπίδα μπορεί να είναι ο χειρότερος οδηγός"...

Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2009

Μήπως θέλουμε οφθαλμίατρο;

Σχερικά με το προηγούμενο άρθρο για τις...παρεμβάσεις κατά του Πανιωνίου, επιτέλους υπήρξε αντίδραση από την ομάδα, με πολύ ωραίο και διαφανή τρόπο, χωρίς σχόλια. Το σχετικό video, το οποίο ανέβηκε στο site του Πανιωνίου υπάρχει στο http://www.youtube.com/watch?v=w6fIw_hcta4&eurl=http://bluerednews.blogspot.com/2009/02/blog-post_203.html&feature=player_embedded
και αξίζει να του ρίξετε μια ματιά. Σημαντικό παράγοντα αποτελεί και ο σχολιασμός των εκάστοτε σχολιαστών, οι οποίοι μόνο σε μία ή δύο περιπτώσεις (ιδίως του συνδρομητικού καναλιού) βλέπουν το αυτονόητο. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2009

μια θέση στον...ήλιο

Παρακολουθήσαμε χθες την ποδοσφαιρική "πανδεσία" μεταξύ Παναθηναϊκού και Πανιωνίου (2-1). Με ένα ακυρωθέν γκολ του άτολμου μέχρι το 2-0 Πανιωνίου, σηματοδοτώντας όμως την αποκατάσταση της τάξης, ως εξής:
1. Ο ΠΑΟ δεν είχε περιθώρια για απώλεια βαθμού πριν τον αγώνα για το Champions League, στον οποίο πρέπει το γήπεδο να γεμίσει.
2. Ο Πανιώνιος δεν πρέπει να "τσιμπάει" βαθμούς από 'δω και από 'κει, θέτοντας σε κίνδυνο τις εξαγγελίες της Αθλητικής Κυριακής, στην αρχή του 2ου γύρου, ότι η Λάρισα (του Κ.Πηλαδάκη και όχι του Ουζουνίδη, ή έστω κάποιου ποδοσφαιριστή - γιατί οι πρόεδροι πλέον παίζουν...μπάλα) θα καταλάβει την 5η θέση που οδηγεί στα play-offs. Γι' αυτό εξάλλου και ομάδες όπως ο Πανιώνιος και ο Άρης τίθενται συνεχώς σε αγώνες ενάντια σε αντιπάλους αλλά και διαιτητές. Συγκεκριμένα, για τον Πανιώνιο - επειδή τον παρακολουθώ - αναφέρω τους αγώνες της Τούμπας (το σάλτο μορτάλε του διεθνούς φήμης Κονσεϊσάο δόθηκε πέναλτι), με τον Εργοτέλη (όλη η Ελλάδα είδε πέναλτι, εκτός από το διαιτητή), με Ολυμπιακό (2 γκολ οφ-σάιντ και πέναλτι υπέρ του Πανιωνίου που δεν δόθηκε-καθότι το Καραϊσκάκη πρέπει στην Ελλάδα να είναι το Μπαράντ Ντουρ του Άρχοντα των Δακτυλιδιών "Σωκράτη"), κ.ά. Και αν ο Άρης έχει συνεχώς λόγο διαμαρτυρίας, ο Πανιώνιος υπομένει καρτερικά και στωικά τη μοίρα του στη Superleague, προβάλλοντας τα αθλητικά ιδεώδη (;) σε ένα κόσμο ποδοσφαιρικής σαπίλας.
Προσοχή όμως κύριοι, γιατί υπάρχουν ακόμη hobbits στο ποδόσφαιρο...

Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2009

Καλωσόρισμα

Το παρόν blog φιλοδοξεί να φιλοξενήσει τις απόψεις υγιών φιλάθλων, οι οποίοι προβληματισμένοι από το υπάρχον καθεστώς του Ελληνικού ποδοσφαίρου νιώθουν την ανάγκη να μοιραστούν τις ανησυχίες τους, τα πιστεύω τους, τις προτάσεις και τις φιλοδοξίες για ένα καλύτερο σε όλους τους τομείς και στο πλαίσιο του θεμιτού, ποδόσφαιρο στη χώρα μας.
Κάθε σχόλιο και συμμετοχή στο blog θέλουμε να βασίζεται στην πρόθεση συμβολής προς ένα καλύτερο αύριο για το άθλημα, το οποίο αγαπάμε να παίζουμε, να βλέπουμε και να θαυμάζουμε στους αγωνιστικούς χώρους και όχι στις εκπομπές οργανωμένου αθλητικού εγκλήματος, τις οποίες δυστυχώς η εμπορική φύση της σημερινής κοινωνίας έχει καθιερώσει, μαζί με την εξωαθλητική συνείδηση η οποία κυριαρχεί στην πλειονότητα των οπαδών - αντιαθλητών, των θαυμαστών του μονοπωλιακού τύπου της "αθλητικής αγοράς", στον οποίο συσσωματούμενοι με τους εκάστοτε "ισχυρούς" πορεύονται προς τη δική τους ευτυχιακή οπαδική ουτοπία, αγνοώντας και αδιαφορώντας για την καταστροφή του αθλητικού ιδεώδους και την κατάργηση της αξιοκρατίας των αθλητικών χώρων - του βασικότερου συστατικού της ευγενούς άμιλας.
Καλώς ήρθατε λοιπόν!!!